Kwiecień co deszczem rosi, wiele owoców przynosi.
Kwiecień czasem kwieciem ściele albo śniegiem, przyjaciele.
Kwiecień gdy deszczem plecie, to maj wystroi w kwiecie.
2 kwietnia - rocznica śmierci papieża Jana Pawła II

Bywa nieraz, że stajemy w obliczu prawd, dla których brakuje słów.
To właśnie tego wieczoru,
gdy mróz lśni, jak gwiazda na dworze,
przy stołach są miejsca dla obcych,
bo nikt być samotny nie może.
To właśnie tego wieczoru,
gdy wiatr zimny śniegiem dmucha,
w serca złamane i smutne
po cichu wstępuje otucha.
To właśnie tego wieczoru
zło ze wstydu umiera,
widząc, jak silna i piękna
jest Miłość, gdy pięści rozwiera.
To właśnie tego wieczoru,
od bardzo wielu wieków,
pod dachem tkliwej kolędy
Bóg rodzi się w człowieku. |
Emilia Waśniowska "Wieczór wigilijny".

W noc grudniową,
gdy gwiazdka świeci
Mikołaj darzy prezentami dzieci...
Mikołaj się męczy,
trudzi jak może,
by z listy prezenty
znalazły się w worze...
Ania chce lalkę,
co mówi ,,mama"
Adrian most,
przy którym jest tama.
Każdy coś chce,
czeka cierpliwy,
a Mikołaj jest bardzo szczęśliwy...


Jeszcze Polska nie zginęła,
póki mi żyjemy...


Z kulturą i sztuką wychodzimy
w plener...
Już po raz 5 nasza szkoła organizuje obchody „Nocy Świętojańskiej”. Pomysł, który zrodził się właśnie 5 lat temu wpisał się w stały kalendarz imprez pod nazwą „Kroczyckie Wianki”.
Celem głównym jest zainteresowanie społeczności lokalnej dawnymi obrzędami i zwyczajami związanymi z najkrótszą nocą w roku oraz tradycją i kulturą naszego regionu.
W Polsce noc z 23 na 24 czerwca nazwano sobótką, od ogni obrzędowych palonych w nocy i kupalnocką (prawdopodobnie od imienia pogańskiego bożka Kupały, patrona miłości i urodzaju lub od słowa „kupat”, które na pograniczu polsko-rosyjskim oznacza kąpiel). Ognie świętojańskie zapalano w całej Polsce, a wokół ognisk gromadzili się przede wszystkim młodzi ludzie. Panny na wydaniu ubrane w białe suknie z wieńcami z ziół na głowach, przepasane bylicą tworzyły kręgi taneczne i trzymając się za ręce tańczyły i śpiewały, prosząc o szczęśliwą miłość oraz udane małżeństwo, chłopcy natomiast popisywali się zręcznością i skokami przez ogień. Do ognia wrzucano garście zerwanych dnia poprzedniego ziół, a dym ze spalonych w ogniu ziół miał chronić przed czarownicami, złym urokiem i wszelkim złem. Po północy chłopcy i dziewczęta szukali razem kwiatu paproci, była to okazja do wyznań miłosnych, oświadczyn i obietnic zawarcia małżeństwa. W obchodach świętojańskich bardzo ważną rolę odgrywała woda, wierzono, że zanurzenie w strumieniu lub rzece sprawi, że ciała ludzi staną się mocne, zdrowe, czyste i piękne. Jednym z obrzędów było puszczanie wianków na wodę, jeżeli wianek płynął równo, a świeca paliła się jasnym płomieniem, była to dobra wróżba na przyszłość.
Wszystkie obrzędy i wróżby traktowane były z wielką powagą, a z czasem stały się wesołą zabawą.
Warto więc, aby dzieci i młodzież poznała je, przede wszystkim ze względu na ich wartości wychowawcze i patriotyczne.
Nasza społeczność szkolna już kilka miesięcy wcześniej przygotowuje się do tej imprezy. Młodzież wraz z nauczycielami przygotowuje widowisko teatralno-muzyczne , realizując projekt pt.” W krainie białych skał- niezwykłe spojrzenie na sztukę”. Uczniowie wykonują wianki wyplatając je z polnych oraz ogrodowych kwiatów , samodzielnie tworzą scenografie do przedstawienia, a co najważniejsze spędzają długie godziny na mozolnych próbach. A wszystko po to ,by pokazać się z jak najlepszej strony. W tym roku zwyczaje świętojańskie powiązaliśmy z dawnymi legendami naszego regionu. Widowisko odbędzie się w plenerze. Młodzież zaprezentuje spektakl, którego akcja rozgrywać się będzie na „ deskach” Amfiteatru w Kroczycach i na Skale Młynarskiej mieszczącej się obok Amfiteatru.(18.06.2011 godz.21.00)
Warto podkreślić, że wszyscy bardzo mocno zaangażowali się w to przedsięwzięcie , krok po kroku realizując założony cel. Mamy nadzieję, że i tym razem nasz pomysł spotka się z przychylnymi opiniami społeczności lokalnej i przybywających do nas licznie turystów.
Zapraszamy!

Znów idą święta...
Jest taki dzień w środku zimy
Pachnący barszczem , choinką
Wesołych świąt sobie życzymy
Karmiąc się szczęścia drobinką.
Nadzieja wchodzi w nasze progi
Miłość otwiera ramiona
Dzień wszystkim nam drogi
Radość smutek pokona.
Pierwsza gwiazdka zaświeci
Życzliwość z uśmiechem się splata
W świat kolęda poleci
Wiara do serca wkracza.
Przystańmy więc na chwilę
Nadzieja niech przetrwa rok cały
Uśmiech króluje codziennie,
A wiara niech kruszy skały!
|